Martin Gaus hondenschool Jottem! DE RIJP NH

Koe Loe Yuk

De vriendin des huizes mailt mij het Telegraaf artikel door met de toevoeging 'zielig hè, zo'n trouwe hond!' Deze doormailer enigszins kennende, vrees ik een emotioneel drama waar Albert Verlinde z'n vingers bij zou aflikken. Op mijn hoede begin ik te lezen: 'Hoe sterk de band kan zijn tussen een hond en zijn baas, laat een viervoeter in het Chinese Panjiatun op ontroerende wijze zien. Het dier verloor een week geleden zijn baasje, maar weigert het graf te verlaten'.

Dat is nog eens verrassend hondennieuws uit China! Meestal gaat het daar nogal letterlijk over 'de-hond-in-de-pot'. Maar dit is even andere koek! Ik lees geboeid verder hoe de journalist de argeloze lezer verder in zijn emotionele fuik lokt: 'De baas van het trouwe beest was niet getrouwd en had weinig familie...het dier waakt al een week bij het graf'.

Ik weet zeker dat de 'vriendin des huizes' het hier niet meer droog hield. De hond die in de eerste zin nog een 'viervoeter' was, is inmiddels gepromoveerd tot 'trouw beest'. Hup… daar gaat de eerste tissue al. En dan blijkt ook nog de baas niet eens getrouwd te zijn èn weinig familie te hebben. Dat laatste lijkt me lastig te midden van 1,3 miljard Chinezen, maar we geloven de schrijver deze keer op zijn blauwe ogen. Het pakje Tempo tissues van onze vriendin is ondertussen leeg.

Dus die hond zit een week (correctie:'het trouwe beest zit al een week') bij het graf van zijn baasje. Ik kom niet dagelijks in Panjiatun, dus dat neem ik dan maar als feit aan. Maar wie zegt dat hij het graf bewaakt? En waartegen dan? Wat willen we toch graag dat die hond trouw is aan zijn zielige, ongetrouwde en bijna familieloos overleden baasje! Eerlijk gezegd denk ik dat onze trouwe viervoeter waarschijnlijk gewoon honger heeft en nu niet weet hoe hij aan eten moet komen. En dat is ook niet zo vreemd. Het is ook een behoorlijke overgang van iedere dag gezellig een lekker portie Koe LoeYuk oppeuzelen met de baas, naar een half afgekloven loempia op straat. Maar om dan gelijk te beweren dat hij het graf van zijn baas bewaakt, gaat me echt te ver. Nee, deze hond heeft zeker een 'Will to please' zoals dat dan in de hondenwereld zo mooi heet. Maar vooral een 'Will to please….himself'!

Ik weet zeker dat ie uiteindelijk -als z'n maag te hard gaat knorren- meeloopt met de eerste de beste dorpsbewoner die met nr.18 (portie Koe Loe Yuk) aan komt zetten. De liefde voor de baas gaat in China, net als bij ons, gewoon door de hondenmaag.